 |
|
|
|
| Tips voor wie pas begint met stamboom-onderzoek |  |
||
|
|||
| • |
Ga naar de plaatselijke bibliotheek en lees een paar boeken over stamboom-onderzoek
(met een duur woord: genealogie). U krijgt dan wat meer idee over de gebruikte
methodes, de terminologie en waar informatie vandaan gehaald kan worden. Ook het bezoeken van een regionale afdeling van de NGV kan zeer verhelderend werken. Veel NGV-afdelingen beleggen speciale bijeenkomsten voor beginners. Kijk op de pagina Verenigingen voor adressen en meer informatie. |
||
| • | Maak een plan. Bedenk welke lijnen u wilt volgen. U hebt twee ouders, vier grootouders acht overgrootouders, en ga zo maar door. De te volgen lijn moet helder in beeld zijn. U kunt uw tijd effectiever gebruiken met een plan als gids. | ||
| • | Praat en schrijf met zoveel mogelijk naaste familieleden, en wacht er niet te lang mee. Niemand heeft immers het eeuwige leven! Overval ze niet met algemene vragen zoals 'Wat weet u over uw familiegeschiedenis?' Een vraag naar simpele feiten (Wanneer bent u getrouwd? Wie waren uw ouders? En uw grootouders? Broers en zusters? Waar woonden uw ooms en tantes?) zal doorgaans meer informatie opleveren. Gebruik foto's en oude familiebezittingen om het gesprek op gang te brengen. Maak dit soort interviews zo lang het nog kan, want voor u 't weet zijn de herinneringen van een hele generatie met hen in het graf verdwenen. | ||
| • | Bezoek de archieven die het best aansluiten bij de gegevens die u in de eerste fase van familie-interviews hebt ontdekt. Ga niet in het wilde weg gegevens verzamelen van naamgenoten waarvan u in de verste verte niet weet of er verwantschap met uw eigen familie bestaat. Dit is zoeken naar een naald in een hooiberg. Probeer dus zoveel mogelijk gebruik te maken van het houvast dat eerder onderzoek u opleverde. | ||
| • | Documenteer zoveel mogelijk. Dat wil zeggen dat u aantekening maakt van uw bronnen. Het kan voorkomen dat bepaalde lijnen doodlopen en dan is 't handig te weten waar u welke informatie vandaan hebt gehaald (of welke bronnen juist niets opleverden). Ook bij het naar buiten brengen van uw onderzoek is het van belang zoveel mogelijk uw bronnen te vermelden, zodat anderen gemakkelijk uw werk kunnen voortzetten. Teveel mensen onderschatten het belang van een goede documentatie. Als u gegevens uit een bepaald boek hebt gehaald, vergewis u er dan van dat u op grond van uw aantekeningen probleemloos vijf jaar later naar dezelfde plaats kunt gaan, daar hetzelfde boek kunt pakken en hetzelfde gegeven kunt aanwijzen. | ||
| • | Maak nauwgezet aantekeningen van wat u waar hebt gezocht, ook al vond u niets. Het is erg frustrerend als u telkens dezelfde bron raadpleegt die toch niets oplevert! | ||
| • | Geef niet te gauw op! Soms wordt het enthousiasme van een genealoog getemperd door onvoldoende vondsten. Het onderzoek lijkt stuk te lopen. Maar met een goede planning, het aanleren van technieken (kennis van oud schrift, kennis van beschikbare bronnen) en een goede documentatie is elk project, hoe klein ook, zinvol. Zeker als naderhand zich mogelijkheden voordoen om een aanvankelijk bescheiden onderzoek te laten uitgroeien tot een groter geheel. Het is niet ongebruikelijk dat projecten vijf tot tien jaar stilliggen om dan weer opgepakt te worden. | ||
| • | Doe af en toe eens een stapje terug om op adem te komen. Als u de ambities van uw project bekijkt en u zich realiseert wat er allemaal nog gedaan moet worden, of dat u zoveel familielijnen hebt ontdekt dat u niet meer weet welke daarvan het best gevolgd kunnen worden, dan lijkt 't wel of u een berg met een theelepeltje wilt verplaatsen. Als dat gebeurt, neem dan de tijd om te bedenken dat u de hobby bent aangegaan voor uw plezier. Maak wat deelplannen en vat dan pas de draad weer op. | ||
|
|||
| Bovenstaande tips zijn geïnspireerd op John Woodgate's Getting Started. | |||
 |
|||